تبلیغات
قـایـقی خواهـم سـاخـت - نرمش قهرمانانه

قـایـقی خواهـم سـاخـت

این روزها صحبت از نرمش قهرمانانه و لبخند دیپلماسی است، اما بعضی اصرار دارند آن را نرمش بخوانند و بی خیال قهرمانانه اش بشوند.

این بعضی همان دو دسته ی معروفند: جاهلان و مغرضان همیشه ی تاریخ.

آقا فرمودند: 

«ما مخالف با حركتهاى صحیح و منطقى دیپلماسى هم نیستیم؛ چه در عالم دیپلماسى ، چه در عالم سیاستهاى داخلى. بنده معتقد به همان چیزى هستم كه سالها پیش اسم‌گذارى شد «نرمش قهرمانانه»؛ نرمش در یك جاهایى بسیار لازم است، بسیار خوب است؛ عیبى ندارد، اما این كشتى‌گیرى كه دارد با حریف خودش كشتى میگیرد و یك جاهایى به دلیل فنّى نرمشى نشان میدهد، فراموش نكند كه طرفش كیست؛ فراموش نكند كه مشغول چه كارى است؛ این شرط اصلى است؛ بفهمند كه دارند چه‌كار میكنند، بدانند كه با چه كسى مواجهند، با چه كسى طرفند، آماج حمله‌ى طرف آنها كجاى مسئله است؛ این را توجّه داشته باشند.» +

ایشان سال 75 هم از این اصطلاح استفاده کرده بودند:

«نمایندگان سیاسى جمهورى اسلامى ایران در جهان باید تیزتر از شمشیر، نرم‌تر از حریر و سخت‌تر از سنگ و پولاد باشند. عرصه سیاست خارجى میدان نرمشهاى قهرمانانه است، اما نرمشى كه در برابر دشمن تیز باشد.» +

این یعنی با پنبه سر بریدن حریف نه کوتاه آمدن در مقابلش! آقا فرمودند «فراموش نکند که مشغول چه کاری است» پس ما هنوز در مبارزه و ایستادگی هستیم و نرمش جزئی از این ایستادگی و نبرد ماست. در واقع نسبت ایستادگی به نرمش عموم و خصوص مطلق است.

تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل...

این روزها سالگرد روزهایی است که یک دنیا به یک کشور حمله کرد و آن کشور با تمام توان و رمقش 8 سال ایستاد بدون ذره ای کوتاه آمدن و در آخر با یک لبخند قهرمانانه این 8 سال را به پایان رساند.

مرتبط: +



نوشته شده در یکشنبه 31 شهریور 1392 ساعت 22:27 توسط ریحون نظرات |


(تعداد کل صفحات:[cb:pages_total]) [cb:pages_no]
Design By : Pars Skin